คุณกำลังวิ่งสายความเร็วสูงที่ 2,000 เมตรต่อนาที ทุกอย่างราบรื่น จากนั้นจึงหัก - สายไฟขาด ขดแส้ และคุณเสียเวลาในการผลิตไปหนึ่งชั่วโมง คุณตำหนิไม้เรียวที่เข้ามา แต่ผู้กระทำผิดกำลังนั่งอยู่ในกล่องตายของคุณ
ต่อไปนี้เป็นข้อผิดพลาดโปรไฟล์การวาดลวด PCD สามประการที่ทำให้สายไฟขาดด้วยความเร็วสูง
1. ความยาวแบริ่งสั้นเกินไป
ตลับลูกปืน (หรือ "ความยาวใช้งาน") ควบคุมความเสถียรของสายไฟ เมื่อแม่พิมพ์ดึงลวด PCD ของคุณมีตลับลูกปืนที่สั้นเกินไป เช่น ต่ำกว่า 30% ของเส้นผ่านศูนย์กลางของลวด ลวดจะโยกเยกเมื่อออกมา การโยกเยกนั้นทำให้เกิดความเค้นดัดงอระดับไมโคร ที่ความเร็วสูง ความเครียดเหล่านั้นจะกลายเป็นการพักเหนื่อยอย่างเต็มที่ กฎที่ดี: ความยาวของตลับลูกปืนควรอยู่ที่ 30-50% ของเส้นผ่านศูนย์กลางลวดที่เข้ามา วัดด้วยขอบเขตดาย คุณจะแปลกใจว่ามีมุมตัดตายราคาถูกมากมายที่นี่
2. การเปลี่ยนมุมลดอย่างกะทันหัน
มุมลดคือจุดที่ลวดสัมผัสกับดายก่อน หากมุมสูงชันเกินไป (มากกว่า 16 องศา) ลวดจะเกิดแรงกระแทกจากการอัดกะทันหัน พื้นผิวแข็งตัวทันที จากนั้นเมื่อมันผ่านตลับลูกปืน บริเวณที่แข็งตัวนั้นจะแตกร้าว แม่พิมพ์ดึงลวด PCD ระดับพรีเมียมใช้มุมเข้าแบบค่อยเป็นค่อยไป (10-12 องศา) ตามด้วยเส้นโค้งการเปลี่ยนผ่านที่ราบรื่น ไม่มีมุมที่แหลมคม นั่นคือสิ่งที่แยกพรีเมี่ยมออกจากงบประมาณ
3. โปรไฟล์ผิดสำหรับลวดชุบสังกะสี
นี่คือกับดักพิเศษ แม่พิมพ์ดึงลวดชุบสังกะสีจำเป็นต้องมีโปรไฟล์ที่แตกต่างจากทองแดงหรือเหล็กกล้าเปลือย เคลือบสังกะสีมีความนุ่มและมีรอยเปื้อน หากคุณใช้โปรไฟล์แม่พิมพ์วาดลวด PCD มาตรฐานที่ออกแบบมาสำหรับเหล็กเปลือย สังกะสีจะสะสมอยู่บนพื้นผิวตลับลูกปืน การสะสมนั้นจะทำให้ลวดหนีบ เพิ่มแรงเสียดทาน และทำให้เกิดการหักกะทันหัน สำหรับลวดสังกะสี ให้ระบุมุมเข้าใกล้ที่ยาวกว่า (14-16 องศา) และลูกปืนที่สั้นกว่าพร้อมเทเปอร์ส่วนนูนด้านหลัง ช่วยให้อนุภาคสังกะสีหลุดออกมาแทนที่จะเกาะติด
อย่าเพิ่งเปลี่ยนการวาดลวด PCD ของคุณตายแบบสุ่มสี่สุ่มห้า ตรวจสอบโปรไฟล์ หากคุณกำลังหักสายไฟด้วยความเร็วสูง ให้วัดความยาวของตลับลูกปืน ตรวจสอบความเรียบของมุมลด และตรวจสอบว่าคุณกำลังใช้แม่พิมพ์วาดลวดสังกะสีสำหรับวัสดุเคลือบสังกะสี มิฉะนั้น สายการผลิต "ความเร็วสูง" ของคุณจะกลายเป็นเครื่องทำเศษเหล็กต่อไป หยุดสแนป แก้ไขโปรไฟล์ก่อน
